Spring naar de content

Blog Diana Geers: Thuis sterven… of niet?

Diana Geers werkt vanuit ZorgBrug als palliatief verpleegkundige. Dat doet ze in het GHZ maar ook bij patiënten thuis. Ze blogt over haar werk en de situaties die ze meemaakt. Die geven vaak stof tot nadenken.

Ik ga op bezoek bij Willem, een man van in de veertig die op korte termijn zal overlijden. Hijzelf lijkt rustig onder deze wetenschap maar zijn vrouw Lieke is erg verdrietig. Vooral voor hun jongens vindt ze het zwaar: ze zijn pas 8 en 11 jaar.

Ik vraag Willem om eens stil te staan bij de laatste dagen van zijn leven en hoe hij hoopt dat die er uit zullen zien. Willem heeft het allemaal al bedacht. Zijn bed staat in de woonkamer met uitzicht op de tuin. En hij hoopt dat Lieke hem, samen met de thuiszorgmedewerkers, verzorgt. Ik zie dat Lieke schrikt van zijn antwoord. Ze stamelt dat dit echt niet kan en dat ze dacht dat Willem zijn laatste dagen zou doorbrengen in een hospice. Lieke legt uit dat ze bang is dat hun huis een sterfhuis wordt als Willem tot het einde thuis blijft en dat de kinderen dit beeld dan altijd met zich mee zullen dragen.

Ik vraag Lieke of ze ervaring heeft met mensen die thuis zijn overleden. Lieke vertelt dat toen ze 8 jaar was haar inwonende opa bij hen thuis is overleden. Ze herinnert zich de vele bezoekjes van ooms en tantes, hun verdriet en de bedrukte sfeer in huis. Ze heeft haar opa niet mogen zien van haar ouders, daar was ze veel te jong voor. Voor Lieke is dit een nare tijd geweest. De dood moest wel iets heel vreselijks zijn als grote mensen daar zo verdrietig van worden.

Ik vertel Lieke dat het ook anders kan gaan als er aandacht is voor de kinderen en als zij betrokken worden bij alles wat er gebeurt. We spreken af dat Willem en Lieke het onderwerp bespreken met hun kinderen.  Twee dagen later word ik gebeld door Lieke: Willem blijft thuis! De kinderen willen niet dat papa ergens anders gaat wonen. Ze vinden het heerlijk om ’s morgens nog even bij hem in bed te kruipen en ’s avonds lekker met hem op de bank te liggen. Dat zou dan allemaal niet meer zo gemakkelijk gaan. Het voelt heel natuurlijk en goed zo. Lieke is blij met de knoop die is doorgehakt en ziet de nabije toekomst nu toch met wat meer vertrouwen tegemoet. Ze gaan dit samen doen!



KOM IN CONTACT

    CONTACT