Spring naar de content

Blog Diana Geers - Wie is er ziek?

Diana Geers werkt als transmuraal palliatief verpleegkundige bij ZorgBrug en verzorgt scholingen op het gebied van palliatieve zorg. Het centrale thema in haar contacten met patiënten en hun naasten is: “Hoe kan ik zo goed mogelijk verder met mijn leven in de wetenschap dat ik (of mijn partner) binnen afzienbare tijd kom te overlijden?” Dat levert vaak nieuwe inzichten op, zowel voor de patiënt als Diana zelf. In haar blogs deelt ze deze praktijkervaringen.

Arie is een man van 74 jaar. Hij woont samen met zijn vrouw Ina. Arie is ziek en zijn conditie wordt steeds minder. Voor Arie is het belangrijk om de dingen te doen die hij ook voor zijn ziekte deed. Een museum bezoeken bijvoorbeeld of een wandeling maken. Maar door de ziekte is Arie moe en gaat hij steeds minder vaak de deur uit. Dit frustreert hem en dat komt de sfeer thuis niet ten goede. Als het aan Arie ligt blijft hij alles zelf doen tot het echt niet meer gaat en dan ‘mogen ze hem een spuitje geven.’ Een tussenweg is er voor hem niet want Arie wil niet als hulpbehoevende man gezien worden. Ina maakt zich hier zorgen over. Zij moet nu noodgedwongen steeds meer oppakken en ook haar wereldje wordt kleiner. Ze zou het fijn vinden als Arie hulp zou accepteren.

Als ik tegen Arie zeg dat ik met een gezonde man zit te praten, kijkt hij me verbolgen aan. “Dan heb je mijn dossier niet goed gelezen”, zegt Arie. Maar dat heb ik wel. Ik heb immers gelezen dat zijn lichaam ernstig ziek is. Maar Arie is zijn lichaam niet, hij heeft een lichaam. Ik leg Arie uit dat hij zijn lichaam kan zien als zijn vervoersmiddel; als zijn paard. En Arie zelf is de ruiter. Het paard van de ruiter is ziek, en dat is zwaar. Maar de ruiter heeft nog een troef in handen; de zweep. Met zijn wilskracht, de zweep, kan hij zijn paard dwingen over grenzen heen te gaan door meer van hem te eisen dan het eigenlijk aankan. Aan de hand van deze metafoor vertel ik Arie dat zijn paard hem 74 jaar trouw heeft gediend maar dat het nu de vraag is hoe Arie voor zijn zieke paard gaat zorgen. Hij is immers de enige die voelt of het paard moe is of pijn heeft. Andersom voelt het paard het heel goed als de ruiter teveel piekert. Dan gaat het paard steigeren. Dit zijn de  zogenaamde psychosomatische klachten; de oorzaak van de klacht ligt dan niet bij het paard maar bij de ruiter. Vermoeidheid is bijvoorbeeld zo’n klacht die zowel een lichamelijke als een mentale oorzaak kan hebben. Arie heeft de teugels in handen. Hij bepaalt hoe hij met de beperkingen van zijn paard omgaat en in welke mate hij zich daardoor laat leiden.

Waarom ik deze metafoor gebruik? Soms is het nodig om van een afstand naar je problemen te kijken en te bedenken wat er nodig is om de zorgen of klachten weg te nemen of er in ieder geval in het dagelijks leven mee om te kunnen gaan Arie realiseert zich nu dat zijn paard af en toe hulp nodig heeft. En dat hij als ruiter deze hulp moet vragen.



POPULAIRE TAGS

KOM IN CONTACT

    CONTACT